ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ତୁମେ ଫେରି

ଆସିଥିଲ ତୁମେ ବିଗତ ବରଷେ

ମନରେ ଭରି ଭରସା,

ଆଖିରେ ସାଉଁଟି ଅନେକ ସପନ

ହୃଦେ ରଖି ନାନା ଆଶା।

କିଛି ମାସ ପାଇଁ ମୁଖେ ହସ ଦେଲ

ଦେଲ ସାଙ୍ଗସାଥୀ ସୁଖ,

ଭାବି ବି ନଥିଲୁ ବଦଳିବ ତୁମେ

ସୁଖକୁ କରିଲ ଦୁଃଖ।

ଉପହାର ରୂପେ ଦେଲ କୋରୋନାକୁ

ମରତବସୀଙ୍କୁ ତୁହି,

ତାହାରି ପ୍ରକୋପେ ଦମ୍ଭ ଥିବା ଦେହ

ଅକାଳେ ଗ୍ରାସିଲା ଭୂଇଁ।

ସପନ ଭାଙ୍ଗିଲା ଆଶା ଲିଭିଗଲା

ବରଷ ହେଲା ବଇରୀ,

ଗୃହବନ୍ଦୀ ହେଲେ ବିତାଡିତ ହୋଇ

ଅନ୍ୟଥା ଗଲା ଚାକିରୀ।

ଅବେଳା ବରଷା ବେଳେ ଅନାବୃଷ୍ଟି

ହତାଶ ହୋଇଲେ ଚାଷୀ,

ସୀମା ବିବାଦରେ ସର୍କାର ଚିନ୍ତାରେ

ଉଚ୍ଛନ୍ନ ଭାରତବାସୀ।

ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଲା ବନ୍ଧୁଙ୍କର ମୁଖ

ମୋବାଇଲ ହେଲା ବଳ,

ପରୀକ୍ଷାରେ ଫଳ ଶତ ପ୍ରତିଶତ

ଆଗାମୀ ଯୁଗକୁ କାଳ।

ତେଣୁ ହେ କୋଡ଼ିଏ ଫେରିଯାଅ ତୁମେ

ସାଥେ ନେଇ କୋରୋନାକୁ,

ଆଶାକରୁ ତୁମେ ଗଲେ ମିଳିଯିବ

ରାହାଟିଏ ବଞ୍ଚିବାକୁ।