ରସାଳ ଫଳ ସପୁରୀ

ରସାଳିଆ ଫଳଟିଏ ଶିରେ ତାର ଜଟା l

ସମଗ୍ର ଶରୀର ତାର ଯୁକ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟା ll

ବଙ୍ଗଳାରେ ବିଦିତ ସେ ନାମ ଅନାରସ l

ଓଡ଼ିଶାରେ କହୁ ଆମେ ସପୁରୀ ପଣସ ll

ସୁନ୍ଦର ଦେହଟି ତାର ପୀତ ଆଉ ଲାଲ୍ l

ରସାଳ ଫଳର ମଧ୍ୟେ ତାହାର କମାଲ୍ ll

କିଆ ଭଳି ଗଛ ତା'ର ପତ୍ର ଧାର କଣ୍ଟା l

ବିହନ ଅଟଇ ତା'ର ଶିରେ ଥିବା ଜଟା ll

କଲମ୍ବସ ଆବିଷ୍କାର କଲେ ଜନେ କହି l

ପଶ୍ଚିମଭାରତ ଦ୍ଵୀପପୁଞ୍ଜେ ଥିଲା ଏହି ll

ବିଷୁବ ମଣ୍ଡଳେ ଅଟେ ସପୁରୀର ବାସ l

ପୂର୍ବ ଭାରତେ ବିସ୍ତୃତ ସପୁରୀର ଚାଷ ll

ସିଂହଳ ଫିଲିପାଇନ୍ସ ଫିଜି ଦ୍ଵୀପଠାରେ l

ସପୁରୀର ଚାଷ ଅଛି ବିସ୍ତୃତ ଆକାରେ ll

ଶୁଣ ସାଧୁଜନେ ସର୍ବେ ସପୁରୀର ଗୁଣ l

ନାଶକ ଅଟଇ ଏହା ବାତ,ପିତ୍ତ, ବ୍ରଣ ll

ଅମ୍ଳ,ଶୂଳ,ଅଗ୍ନିମାନ୍ଦ୍ୟ ଦୁରେ ରହିଥାଏ l

ସପୁରୀର ରସ ଯିଏ ଅଭ୍ୟାସିଣ ପିଏ ll

ପୁଲକ ଜାଗେ ଶରୀରେ ମନହୁଏ ହର୍ଷ l

ପିଇଦେଲେ ଗିଲାସିଏ ସପୁରୀର ରସ ll

ଧନ୍ୟରେ ସପୁରି ତତେ ବିଧି ଗଢ଼ିଥିଲେ l

ବହୁ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ ll

ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳେ ତୃଷାତୁର ପ୍ରାଣୀ ହନ୍ତସନ୍ତ l

ସପୁରୀରେ ବାଣ୍ଟିଦେଉ ପୀୟୂଷ ଅମୃତ ll

ସୁସ୍ୱାଦୁରସକୁ ମାତ୍ର ଚାଖିଦେଲେ ଥରେ l

ଦୁଃଖ,ଖେଦ,ଅବସାଦ ରହିଥାଏ ଦୂରେ ll

ଫଳ ତୋର ଚୁସୁମୁସୁ ଆରେ ମଦାଳସା l

ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳେ ମଦାଳସି ତୁ ଏକା ଭରସା ll

ଆସି ଅଛି ରଜ ଭାଈ ପାଳି ସପୁରୀରେ l

ସପ୍ତପୁରେ ବାଜାବଜା ସପୁରୀ ନାମରେ ll