ରଣଭୁଇଁ

ବୀର ମାରେ ଅବା ମରେ ରଣେ

ଏକଥା ସତ୍ୟ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ

ହେଲେ ଜୀବନଟା ଅକାରଣ ସିନା

ମନପକ୍ଷୀ ସଦା ଆହତ

ସ୍ରଷ୍ଟା ଖଞ୍ଜିଛନ୍ତି ଫୁଲ ଫଳ ନଦୀ ହ୍ରଦ

ମଣିଷ ଜନମେ ନଦେଖିଲି ଯେବେ

ପରବ ପୁନିଅଁ ଜାନି ଜାତ

କାହିଁକି ମାଆ ମତେ ଜନମ ଦେଲୁ

ସୈନିକ ମୁଁ ପରାହତ

ସୀମା ସୁରକ୍ଷା ଅବା ଦେଶ ରକ୍ଷା ପାଇଁ

ଜାତ କଲୁ କିଆଁ ମାତ

ଜୟ ଯବାନ ଜୟ କିଷାନ ଧ୍ବନିରେ

ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ପ୍ରକମ୍ପିତ ସତ

କଣ ପାଇଲି ମଣିଷ ଜନମେ ପ୍ରଶ୍ନ

ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରତିଶତ

କାହିଁକି ବିବାଦ କାହିଁକି ବଡିମାରେ

ଉତ୍ତର ରଖେ ରାମାୟଣ ମହାଭାରତ

ତଥାପି ସମର ଚାଲିଛି ଚାଲିବ

ଏହା କିବା ସାରସ୍ବତ

ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିଣି ବି ହାରିଛି

ତୋର ଏ ସୈନିକ ପୁତ୍ର 

ଦୂରୁ ଥାଇ ରକ୍ଷା କରେ ଦେଶ ମାତୃକାକୁ

ଜୀବନ ଭିତରେ ଏଇଠୁ କରେ ପ୍ରଣିପାତ

ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ବର୍ଷ ଅନେଶତ

ମର ଶରୀର ମୋ ଜିନ୍ଦାବାଦ ଅବା ମୁର୍ଦାବାଦ

ଜୀବନ କାଳରେ ପିଏ ବିଷ ଅମୃତ।