ରିଫ୍ଯୁଜି

କେଉଁଠି ତୁମର ଘର

ବଙ୍ଗ ବର୍ମା ନା ଭାରତ

କଣ ତୁମର ପରିଚୟ 

କିଏ କରିବ ସ୍ବୀକାର

ଅନୁପ୍ରବେଶ ନୁହେଁ ସ୍ବାଗତ

 

ନା ଅଛି ପାଦ ତଳ ମାଟି

ମୁଣ୍ଡ ଉପର ଛାତ

ଅଧିକାରର କାହିଁ ଦସ୍ତାବିଜ

ମଣିଷ ହେବା କଣ ଯଥେଷ୍ଟ 

କିଏ ମାନିବ ତୁମର ଅସ୍ତିତ୍ବ

ବିସ୍ଥାପିତର କଣ ଭବିଷ୍ୟତ 

ନିଜର ନୁହେଁ ଭିଟାମାଟି.

ପୁରୁଷ ପୁରୁଷର ଦେଶ, 

କୁହୁଳୁଥାଏ ଆବେଗର ଆତଙ୍କ 

ଚହଟୁଥାଏ ଘୃଣାର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ

ନଦୀ ନାଳ ପାହାଡ ଦୁର୍ଗମ 

ସେପାରିକୁ ଲମ୍ବିଥାଏ ସମୁଦ୍ର 

ସୀମା ସରହଦର ନାହିଁ ଶେଷ

ନିଜ ଶବ ବୋହି ଚାଲେ 

ଦେଶ ପରେ ଦେଶ ବର୍ମା ବା ଭାରତ

ସ୍ବପ୍ନ ତ ନିହାତି ସାମନ୍ଯ

ମୁଣ୍ଡ ଗୁଞ୍ଜିବାକୁ ଜାଗା

ଦେହ ପାଇଁ କେଇ ହାତ ଲୁଗା,

ପେଟ ଚାହେଁ ଦୁଇ ମୁଠା ଭାତ,

ଆଲୁଅ ବା ଅନ୍ଧାର 

ବଂଚିବାର ନାମ ହିଁ ଜୀବନ

ପୃଥିବୀଟା ଖୁବ୍ ଛୋଟ 

ମାପ ହୁଏ ଧର୍ମ ଓ ଜାତିରେ

ମାନବତା ଯାଏ ହଜି 

ସମ୍ପର୍କର ଅନ୍ଧ ମୂଲକରେ

ନିରୀହ ଜୀବନ ବନ୍ଧା ହୁଏ

ଆଇନ୍ ର ଭୁଲ୍ ଭୁଲେୟାରେ

ପରିଚୟ କଣ ରିଫ୍ଯୁଜିର

ବଂଚିରହେ କେଉଁ ଠିକଣାରେ

ରୋହିଙ୍ଗା ତ ଚେନାଏ ଅନ୍ଧାର 

କପାଳ ଲେଖନ ହୁଏ ନାହିଁ ଆନ

କଣ ଫରକ ସୀମା ସରହଦର

ହେଲେ ହେଉ ବର୍ମା ବା ଭାରତ