ପୂର୍ଣ୍ଣ କର ମୋର ଶୂନ୍ୟ ଆଞ୍ଜୁଳିକୁ

କାହାର ଏ ଅଜଣା ଇଙ୍ଗିତ ?

କାହିଁକି ହାତ ଗୋଡ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଯାଏ,

ହୃଦୟ ବି ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଯାଏ ,

ସୁଦୂରର କେଉଁ ଏକ

ଅନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ମୋହରେ ?

କ'ଣ ପାଇଁ ତୁମ ବିଚାରକୁ ଅବିଚାର ବୋଲି ନ ଭାବି

ମହାପ୍ରସାଦ ପରି ମୁଣ୍ଡରେ ଛୁଆଁଇ ,

ନିର୍ବିବାଦରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଯାଏ ମୁଁ

ସେତିକିକୁ ହିଁ ନିଜର ପ୍ରାପ୍ୟ ମଣି ?

କେଉଁ ବିରାଟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ

ଇଏ କ'ଣ ଏକ

ଅବଲମ୍ବନ କି ?

ଯଦି ହଁ ,

 ତେବେ ଯେତେ ପାରୁଛୁ ଦୁଃଖ ଦିଅ 

ହାତ ପ୍ରସାରି ଗ୍ରହଣ କରି ନେଉଛି ମୁଁ,

ପ୍ରତି ବଦଳରେ କିନ୍ତୁ

ଚରିତାର୍ଥ କର,

ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଇଚ୍ଛାର ସାରାଂଶକୁ,

ତଥାସ୍ତୁ ମୁଦ୍ରାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର

ମୋର ଶୂନ୍ୟ ଆଞ୍ଜୁଳିକୁ ........।