ପ୍ରୀତି ସୁମନ

ତୁମ ସ୍ମରଣରେ ନିର୍ଜିବ ନିଶିଥ

ପାଇଯାଏ ଜୀବନ୍ୟାସ

ତୁମପାଇଁ ସଖୀ ଅନ୍ଧାର ଓଠରେ

ଫୁଟେ ଆଲୁଅର ହସ I

ତୁମ ଆକାଶରେ ଜହ୍ନ ଉଇଁଗଲେ

ଜୋଛନା ମୋ ଦେହ ଛୁଏଁ

ତୁମରି ହସରେ ବିଜୁଳି ଚମକେ

ମନ ତୁମ ଦିଗେ ଧାଏଁ I

ଗୁନ୍ଥି ରଖିଛି ମୁଁ ପୀରତି କୁସୁମ

ତୁମପାଇଁ ପ୍ରିୟ ସଖୀ

ମୋ ଆଖିରେ ଏଠି ଅନ୍ଧାର ବର୍ଷୁଛି

କିଛି ମୁଁ ପାରୁନି ଦେଖି I

ମାନସ ପଟରେ ଆଙ୍କି ଦେଇଛି ମୁଁ

ତୁମରି ମୋହିନୀ ରୂପ

ତୁମେ ସଖୀ ମୋର ଜୀବନ ପଥରେ

ସୁବାସିତ ପ୍ରୀତିପୁଷ୍ପ I