ପ୍ରୀତି ମୟୁଖ
ପ୍ରୀତି ମୟୁଖ
ଦେହରେ ଧରିଛି କଳଙ୍କର ଦାଗ
ତଥାପି ରୂପସୀ ଜହ୍ନ
ଦେଖିଦେଲେ ତାକୁ ଦେଖାଯାଏ ମୋତେ
ପ୍ରୀତି ଭରା ତାର ମନ I
ଜୋଛନାର ସେଇ ଛାଇଆଲୁଅ ରେ
ତୁମ ରୂପକାନ୍ତି ଦେଖି
ମନାସୁ ଥିଲି ମୁଁ ତୁମ ସୁଖ ଶିରୀ
ବଡଦାଣ୍ଡ ଥିଲା ସାକ୍ଷୀ I
ଲହଡି ଭାଙ୍ଗିଲା ଆଖିରେ ସପନ
ଲୁହ ହୋଇ ଗଲା ବୋହି
ଶୀତ କାକରରେ ଭିଜି ଭିଜି ସଖୀ
ତୁମ ନାମ ଦେଲି ଗାଇ I
ଅନ୍ଧାରରେ ସବୁ ମୁହଁ ଲୁଚିଗଲେ
ଆଖିତଳେ ଥିଲ ତୁମେ
ତିଆରୁ ଥିଲି ମୁଁ ନନ୍ଦନ କାନନ
ଭିଜି ଭିଜି ତୁମ ପ୍ରେମେ I

