ପ୍ରେମିକା

       ଚାଂଦିନୀ ରାତିର 

       ମଧୁର ଜେ‌ାସ୍ନାରେ

       ଏକା ଭିଜୁଥାଏ ଶଶୀ

        ତା ପ୍ରିୟା କଳିକା 

        ସାଗର ଶାମୁକା

        ଥାଇ ଦୂରେ ଦିଏ ହସି

        ନିଛନ୍ନ ଅଂଧାର 

        ଦୂର ହେଉଥାଏ 

        ପ୍ରୟା ଟିକେ ଗଲେ ଋଷି

        ରଜନୀ ବିତିଲା 

        ପ୍ରତ୍ଯୁଷ ଆସିଲା 

      ହେଲେ ନଗଲା ପ୍ରିୟାର ପ୍ରୀତି ..........।