ଫଗୁ ଖେଳ

ବରଷକେ ଥରେ କଳା ନାଗର

କଳାଦେହେ ବୋଳି ନାଲି ଅବିର

ଭକତ ମେଳେ, ଫଗୁ ସେ ଖେଳେ

ସାତ ରଙ୍ଗ କରି ସେ ଏକାକାର

ବୁଲି ପ୍ରେମ ବାଣ୍ଟେ ବାର ଦୁଆର. l0l

ପ୍ରେମେ ବନ୍ଧା ସିଏ ପ୍ରେମ ସାଗର

ପ୍ରେମେ ବାନ୍ଧି ଥିଲା ସେ ଗୋପପୁର

ବଇଁଶୀ ସ୍ଵରେ, ପ୍ରେମ ସେ ଭରେ

ରାଧା ଗୋପବାଳି ପ୍ରେମେ ପାଗଳ

ପ୍ରେମେ ମତୁଆଲା ସେ ନନ୍ଦବାଳ. l1l

ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡ ଆଜି ଗୋପ ପରାଏ

ଘଣ୍ଟ, ତୁରୀ ସ୍ୱର ମନ ହଜାଏ

ବିମାନେ ବସି, ମୁରୁକି ହସି

ସାଥେ ଭକ୍ତ ସମ ଗୋପୀ ଗୋପର

ଝୁଲି ଝୁଲି ଆସେ କଳା ନାଗର. l2l