ପାଣିଗାର

ତୋ ଆଖିର ମିଛ ଲୁହରେ

ମୁଁ ହୋଇଗଲି ମୋହ 

ତୋ ପ୍ରୀତିର ପାପ ସ୍ପର୍ଶରେ

ମୋ ଜୀବନେ ଖାଲି କୋହ।

ତୁ ଦେଇଥିଲୁ ଯେଉଁ କଥା

ପାଣି ଗାର ହୋଇ ଗଲା

ତୁ ଲେଖିଥିଲୁ ଯେଉଁ ଚିଠି

ବଦନାମ କରିଦେଲା ।

ତୁ ଲିଭେଇ ଦେଇଛୁ

ସେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଆଲୋକକୁ

ଯାହା ଆମକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା..

ଦିନ ମାସ ବର୍ଷ ସଞ୍ଜ ସକାଳ

ରଜନୀ ଦିବସ 

ତୋ ପ୍ରତାରଣା କଣ୍ଟା

ମୋତେ ଦେଉଛି ଖାଲି ଆଘାତ ।