ନାରୀ ଯେବେ ଦେବୀ ହୁଏ

ଦେବୀଟିଏ ସବୁ ସହିପାରେ

କେବଳ ନାରୀ ପରିଚୟ ନେଇ ଧନ୍ୟ ହୁଏ

ଭାବିନିଏ ସଂସାର ଆପଣାର

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳିବା ପାଇଁ ପଡ଼ିବ

ହସି ହସି ସବୁ କୋହ ନିଜ ଭିତରେ ଲୁଚିଯାଏ

ଦେବୀଟିଏ ଖୁବ୍ ଯତ୍ନରେ

କନ୍ୟା ପତ୍ନୀ ମାଆର ଜୀବନ୍ତ ଅଭିନୟ କରେ

ହାରି ହାରି ଜିତିଯାଏ 

ସଂସାର ନାରୀ ପାଇଁ ତ ଗଢା ହୁଏ

ଦେବୀ ବ୍ୟତିରେକ ଶୂନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି

ତା ବିନା ଜୀବନର ସବୁକିଛି ଖାଁ ଖାଁ ଲାଗେ

ଦେବୀ ପାଇଁ ଅଜସ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନାର ସ୍ୱର ଶୁଭୁ ଥାଏ

ନିତ୍ୟ ମାନବୀରୁ ଦେବୀ ପାଲଟିବାର ଉପକ୍ରମ ଚାଲିଥାଏ

ଆଶୀର୍ବାଦ ଭିକ୍ଷାରେ ଲୋତକ ବନ୍ୟାରେ

ଦେବୀର ପାଦ ଧୌତ ହୁଏ

ଦେବୀ ପ୍ରକୃତି ସାଜି ଗଗନେ ପବନେ ବିରାଜୁ ଥାଏ

ନାରୀ ଯେବେ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦେବୀ ହୁଏ ।।