ମୁଁ

ମୁଁ ନିଜକୁ ନିଜେ ଖୋଜି ବସେ

ମୋର ନିଜର ନିଜ ପରିଚୟ

ମୁଁ ନିଜେ ଜଣେ ଅହଂକାରୀ

ମୁଁ ନିଜେ ନିଜର ସ୍ୱାର୍ଥପର  

ମୁଁ ନିଜ ଛଡା ଆଉ କାହା କଥା ଭାବେନି

ସେ ମୋର ଆପଣାର ବୋଲି  

ମୁଁ ଜାଣେନା କ୍ଷମା

ମୋର ନିଜର ଗର୍ବକୁ

ମୁଁ ନିଜର ହୁଦୟରେ ରଖିଛି ଜମା  

ମୁଁ ଅନେକ କରିଛି ଭୁଲ

ଜାଣିଛି ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବ

ସେଥିପାଇଁ ସାଇତିଛି ଜୀବନବୀମା  

ମୁଁ ନିଜପାଇଁ କରୁଛି ଅବିଚାର

ମୋ ପାଇଁ ଝୁରୁଛି ବୈଶାଖୀ ଖରା

ମୁଁ କଳା ବାଦଲଟିଏ ହୋଇ

ବର୍ଷାରେ ଭିଜି ଯାଆନ୍ତିକି

ସେ ଭିଜା ମାଟିର ବାସ୍ନାରେ  

ମୁଁ ନିଜେ ହିଁ ନିଜକୁ ସମୀକ୍ଷା କରନ୍ତି

ନିରୋଳାରେ ବସି ସମୁଦ୍ର ବାଲୁକା ଶେଯରେ  

ମୁଁ ମୋର ନିଜ ଚାରି ପାର୍ଶରେ

ଘୁରି ବୁଲୁଥିବା ପୃଥିବୀର

ଅକ୍ଷାଂଶ ଦ୍ରାଘିମା ରେଖାରେ  

ମୁଁ ଶେଷରେ ଅଣନିଃଶ୍ୱାସୀ ହୋଇ

ମୋ ମନରେ ଆସିଯାଏ ଝଡ

ଭାଙ୍ଗିଦିଏ ମୋର ଅଭିମାନୀ ଗଡ

ଶେଷରେ ବିଞ୍ଚିଦିଏ କିଛି ଅମୃତ ବାରି