ମୁଁ ଆଉ ତୁ

ମୋ ନିଜ ଆୟୁଷ ଦୀର୍ଘ ହେବ ବୋଲି

ତୋ ସୁନ୍ଥାରେ ବୋଳି ଦିଏ ସିନ୍ଦୂର

ସିନ୍ଦୂର ସୁନ୍ଥାରେ ତୋର ଝଟକିଲେ

ବଢିବ କାଳେ ମୋ ଆୟୁଷ ଗାର।

କେତେ ଓଷା ବ୍ରତ କରୁ ତୁ ମୋ ପାଇଁ

ମନାସୁଛୁ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ମୋର

ତୋ ପାଇଁ କେବେ ବି ଗୋଟେ ହେଲେ ବ୍ରତ

କରେନାହିଁ କେଡ଼େ ମୁଁ ସ୍ବାର୍ଥପର।

ପରିଣତ ଏଇ ବୟସରେ ଆମେ 

ଦୁହେଁ ତ ବଞ୍ଚିବା ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ

ତୁ ଯିବୁନି କେବେ ମୋତେ ଛାଡିଦେଇ

ମୁଁ ବି ତୋତେ କେବେ ଛାଡିବି ନାହିଁ।