ମୋ ଅନୁଭୂତି ର ହୋଲି

ମନେ ପଡେ ମୋର ପିଲା ଦିନ କଥା

   ଖେଳୁଥିଲୁ ଆମେ ହୋଲି

ପିଚିକାରି ସଙ୍ଗେ ଫଗୁ ରଙ୍ଗ ପୁଣି 

   ଦେହେ ହେଉଥିଲୁ ବୋଳି।

ନ ଥିଲା କାହାର କୁତ୍ସିତ ଭାବନା

   ନ ଥିଲା ତ ରାଗ ରୋଷ

ଶାଶ୍ଵତ ପ୍ରତିରେ ରଙ୍ଗ ଖେଳୁଥିଲେ

  ସାଜି କି ବାନର ବେଶ।

ସରାବର ଚିହ୍ନ ନ ଥିଲା ସେ ବେଳେ

   ନ ଥିଲା ମାଦକ ଦ୍ରବ୍ୟ

ସ୍ନେହେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପ୍ରେମେ ରଙ୍ଗାୟିତ ଥିଲୁ

   ଥିଲା ଖାଲି ପ୍ରତି ଭବ୍ୟ।

ରାଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଯୁଗଳ ମୂରତି

    ମନବର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ

କଳୁଷିତ ଆଜି ଏ ଯୁବ ସମାଜ

   କିଛି ବି ଶିଖିଲେ ନାହିଁ।

ହେ ରାଧା ମୋହନ ଦିଅ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ

   କଣ୍ଠେ ସମସ୍ତଙ୍କ ବସି

ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଭାବନା ଦିଅନ୍ତୁ ଠାକୁରେ

    ସଂସାର ଚାଲୁରେ ହସି।