ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନ

ସଂସାର ସମ୍ପଦ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଏଠି

 କାଳ ସ୍ରୋତ ଗତି ବିଚିତ୍ର 

ବେଳ ସରିଗଲେ ଅଭିନୟ ସାରି 

  ଚାଲି ଯିବୁ ଯମପୁର ।

କେହି ନୁହଁ ଏଠି ନିଜର ଭାଇ

 ସର୍ବେ ଏଠି ସ୍ୱାର୍ଥପର 

ସମ୍ପଦ ବେଳେ ଆଦର କରନ୍ତି

 ବିପଦରେ ଅନାଦର ।

ଦୁଇ ଦିନ ପାଇଁ କେତେ ଅହଙ୍କାର 

  ଦେଖାଏ ମଣିଷ ଜାତି 

କୁକର୍ମ ପାଇଁ ପଛାଏ ନାହିଁ 

 ଭୁଲିଯାଏ ନିଜ ଖ୍ୟାତି ।

ପ୍ରାଣ ଥାଉଥାଉ ସୁକର୍ମ କର 

   ପାଇବ ଯଶ ସମ୍ମାନ

ଦୁଃଖୀ ଦରିଦ୍ର ଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ 

  ଜୀବନ ହୋଇବ ଧନ୍ୟ ।।