ମନକଥା
ମନକଥା
ମରିବା ଆଗରୁ କହିଯିବି
ଜୀବନର ଦୁଇପଦ
ନିଜ ଭିତରେ ନିଜକୁ ହଜାଇ
ଜୀବନରେ ମିଳେ ସ୍ୱାଦ
ମରିବା ଆଗରୁ ଲେଖିଯିବି
ଅନୁଭୂତି ଦୁଇ ପଦ
ଉପଦେଶ ଯିଏ ନେମାଗୁଛି
ତାକୁ ଦେଇ ନାହିଁ ଲାଭ
ମରିବା ଆଗରୁ ଶୋଇଯିବି
ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖି ଉବୁଟୁବ
ସେ ସ୍ବପ୍ନରେ ଯେତେ ଶବ୍ଦର ପାହାଡ଼
ମାଗିନେବି ରଖିବାକୁ ସଦ୍ଭାବ
ମରିବା ଆଗରୁ ଗଢିନେବି
କୋଣାର୍କ ରୂପୀ ଅବ୍ଦ
ଧରମା ଯେଉଁଠି ନଥିବ
ସ୍ମୃତି ନଈରେ ଚହଲା ଶବ୍ଦ
ମରିବା ଆଗରୁ ତୋଳିନେବି
ନୀଳକଇଁ ପ୍ରେମାସ୍ପଦ
ଜହ୍ନ ହୋଇ ଉଇଁ ନିଜ ଆକାଶେ
ବିଛାଇବି ଜୋତ୍ସନା ପ୍ରତିଶବ୍ଦ
ମରିବା ଆଗରୁ ଥରେ ଧରିନେବି
ଜାତୀୟ ପତାକା ମୁଁ ଜରଦଗବ
କହିବି ଜୟ ମୋଦେଶ ନଈ ପର୍ବତ ହ୍ରଦ
ମରିବା ଆଗରୁ ତୋଳିନେବି
ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅହିଁସା ପଦ୍ମ
ଯେଉଁ ପଦ୍ମବନେ ମନିଷୀମାନେ
ଇତିହାସେ ରହିଥିବେ ଶହଶ୍ରାବ୍ଦ
ମରିଗଲା ପରେ ପାଉଁଶ ରୂପରେ
ଉଡି କରୁଥିବି ନାଦ
ଜୟ ଯବାନ ଜୟ କିଷାନ
ଏ ଦୁଇ ଶବ୍ଦ ଓ ଦେଶ ଜାତି ଜିନ୍ଦାବାଦ।
