ମହକିତ ଜୀବନ

  

         

ଧାମ କରିଦେଲି ଯେବେଠୁଁ ତୁମକୁ

ଚାରିଧାମ ଦେଖିନାହିଁ 

ଯେତିକି ମୋ ପ୍ରାଣ ଡାକିଛି ତୁମକୁ

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଡାକିନାହିଁ 

ଈଶ୍ୱର ପ୍ରାପ୍ତି ଯେ ହୋଇ ସାରନ୍ତାଣି

ପ୍ରାପ୍ତିରେ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ 

ମୋ ପାଇଁ ତ ତୁମ ସାନିଧ୍ୟ ହିଁ ସବୁ

ଦିଅ ମୋତେ ବାରେ ଚାହିଁ 

କଳଙ୍କକୁ ତୁମ ବିଭୁତି କରି ମୁଁ 

ଜୀବନ କାଟିବା ଥୟ

ହାତ ଧରି ତୁମ ଶିଖି ମୁଁ ନେଇଛି 

ତ୍ୟାଗ, ପ୍ରେମ ଓ ପ୍ରତ୍ୟୟ 

ସ୍ନିଗ୍ଧ ଜହ୍ନରାତି ହେନାଫୁଲ ସମ 

ମହମହ ବାସ ଖେଳାଏ 

ନିରବ ନିଶ୍ଚଳ ଅନ୍ତରର ଶକ୍ତି 

ମନରେ ମନ ମେଳାଏ l