କହିବିନି

ଆଉ କେବେବି ଠାକୁରଙ୍କୁ

କହିବିନି କିଛିବିତ ମୋତେ ଦେଇନ ବୋଲି

ବୟସଥିଲାବେଳେ କିଛି ସ୍ବପ୍ନ

ବାସ୍ତବତାର ରୂପ ନେଇନାହିଁ ସିନା 

ମନବୋଧ ଚଉତିଶା ଆଉ 

ଓଡିଶୀ ଚମ୍ପୁ ପରି କିଛିଟା ହଜିଲା

ହଜିଲା ସ୍ୱର ଆଜିବି ମୋ

କାନେ କାନେ ବାଜିଉଠେ

ମୁଁ ଝରାଇ ଦେଇଆସେ

ସଞ୍ଜତ, ଅସଞ୍ଜତ 

ଆବେଗ ସବୁକୁ 

ମନଅଗଣାର ତୁଳସୀ ପାଶେ

ଯେଉଁଠି ଆକାଶ ନାଭିଦେଶରୁ

ଜହ୍ନ ରୋଜ ରାତିରେ ଜୋଛନା ଢାଳେ

ଚାରିଦିଗୁ ମୋତେ 

କସ୍ତୁରୀ କସ୍ତୁରୀ ବସେ....

କହିବିନି ଆଉ

ଈଶ୍ୱର ତୁମେ ଅଛ କି ନାହଁ 

ସନ୍ଦେହ କରିବାକୁ

ଦେଇନ କଦାପି

ମୁଁ ଏକ ଅଭିଯୋଗକାରିଣୀ 

ତୁମେ ତ ନିର୍ଲିପ୍ତ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରିୟେ 

ଆତ୍ମାର ଗଭୀରତାରୁ ଯେ ଭଲ ପାଇପାରେ 

ମୁଁ ଶୋଷ ହେଲେ ତୁମେ ବର୍ଷିଯାଅ

ମୁଁ ବିଷାଦ ହେଲେ ତୁମେ ହରସି ଯାଅ

ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୁଅ ଅହରହ ଯେମିତି 

ହୃଦୟ ଭିତରେ ହୃଦୟଟିଏ l