ମାଁ

ମାଁ ଏକ ସୁନ୍ଦରାକ୍ଷର 

     ସେ ଡାକ କି ସୁମଧୁର ।

ନ ଥାଏ ବାଛ ବିଚାର 

     କରେ ସବୁ ଆପଣାର ।

ହୁଅଇ ସେ ତତପର 

      ଭରେ ସଭିଙ୍କ ଉଦର ।

ମା'ର ସେ କଷଣ ଭାର 

      କରି ପାରିବା ନି ଦୂର ।

ଦେଖି ଆମ ଅଶ୍ରୁଧାର 

   କାନିରେ ପୋଛିଚି ତାର ।

ମମତା ଅମୃତ ଧାର 

    ମୂର୍ତ୍ତି ସେବା ଓ ତ୍ୟାଗର ।

ହୁଏ ଦୁଃଖ କ୍ଳେଶ ଦୂର 

   ମାଆକୁ ଡାକିଲେ ମୋର ।

ଦେଇଛି ଅଭୟ ବର 

      ପଣତର ଅସତର ।

ପୂଣ୍ୟତୟା ଗଙ୍ଗା ଧାର 

     ଲାଘବ ପାପର ଭାର ।

ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତେ ତାର 

   କରେ କେତେ ଆପଣାର ।

ଧନ୍ୟ ହେ ମହିମା ମା'ର 

      ଉପମା ନି ପଟାନ୍ତର ।।