ଲଘୁ କବିତା :-୩

ଶୁଣଲୋ ସଜନୀ କହୁଛି କଥା 

      ଜୀବନେ ମିଳଇ କେତେ ଯେ ବ୍ୟଥା।

ମିଳି ଥାଏ ଆମେ ସମୟ ସ୍ୱଳ୍ପ

          ଜୀବନ ପାଇଁ କି ପନ୍ଥା ବିକଳ୍ପ।

ମିଳେ ନାହିଁ ଆଉ ପୁନଃ ଜୀବନ

           କରିବୁ ସମୟେ ପରିବର୍ତ୍ତନ।

ଦେଖୁ ଥାଆ ତୁହି ଯେତେ ସପନ

         ଜୀବନ ହୋଇବ ଦିନେ ମଳିନ।

ଆସି ଅଛି ଆଜି ଅଧି ବରଷ

      ଘୃଣା କ୍ରୋଧ ଦୁଃଖ କରିଦେ ଶେଷ।

ଦୟା କ୍ଷମା ପ୍ରେମ କର ତୁ ଜାତ

         ସାରା ଜଗତର ହୋଇବ ହିତ।