କଳଙ୍କିନି କଳିକା।

ଭଗବାନ ତୁମେ କି ଦାଉ ସାଧିଲ

ବଞ୍ଚିଥାଉ ମାରି ଦେଲ,

ଫୁଲ ଟିଏ କରି ଜୀବନ୍ୟାସ ଦେଇ

ଅପାତ୍ରରେ ଦେଇ ଦେଲ

କେବେ ଯେ ଧର୍ଷିତା, କେବେ ଯେ ଲାଞ୍ଛିତା

କଳୁଷିତା କଲା କେତେ,

ଅଜ୍ଞାନୀ ମଣିଷ ଦଳି ମକଚି କି

ନିଶେଷ କରିଛି ମୋତେ

ସତୀତ୍ଵ ପ୍ରମାଣେ ଏ ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷା

ମୋ କପାଳେ କିମ୍ପା ଲେଖା

ସମାଜ ବାସନ୍ଦ ମୋତେ କିଆଁ କରେ

ଦେଇ ନ ପାରି ସୁରକ୍ଷା