ଜୟ ବଜରଙ୍ଗ ବାଲି

କ୍ଷମା ବୋଲି 

ସେହି ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର 

ଦେବାରେ ଯେମିତି ଶାନ୍ତି 

ନେବାରେ ନାହିଁ କଟୁକ୍ତି 

ବରଂ ଲାଗିବ ଭାରି ଆଶ୍ବସ୍ତି 

ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ତମରି ଚରଣେ 

ରଖିଲି ପ୍ରଭୁ ଅଞ୍ଜନା ସୂତ 

କରି କୋଟି ପ୍ରଣିପାତ 

କହେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ ନାଥ 

କେତେ କେତେ କ୍ଷମା 

ମାଗିଛି କାହାକୁ 

ମନେ ଆଜି ନାହିଁ କିଛି 

ହେଲେ ମନେ ଅଛି 

ଭୁଲ ମୁଁ କରୁଛି

ଆଜି ସେପାଇଁ ହାତ ଧୋଉଛି 

ଖାଲି ନୁହେଁ ହାତ 

ମନ ତଳେ ପରସ୍ତ ପରସ୍ତ 

ପୁନଶ୍ଚ ପୁନଶ୍ଚ ଭୁଲ 

ଶେଷ ଭୁଲ କରେ ହୁଲସ୍ତୁଲ 

କ୍ଷମା କରହେ ପବନ ସୂତ 

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଲକୁଲ 

କ୍ଷମା କର ଶହେ ରୁ ଶହେ 

ନୁହେଁ ଅନେଶତ ଥର

ପ୍ରଣାମ ମୋ ଘେନି କର.