ଜୀବନର ରଙ୍ଗ

ହସ କାନ୍ଦ ଭରା ଜୀବନ ଯଜ୍ଞରେ

   ନିରବି ଯାଇଛି ପ୍ରାଣ

କୁହୁଡି ପହଁରା ଭାଗ୍ୟର ପାଖରେ

   ହୋଇଅଛି ସମର୍ପଣ ।।

ବୋଝବୁହା କାନ୍ଧେ ସଂସାରର ଭାର

   ଲାଗୁଅଛି ଆଜି ଭାରି

ତୁଳାପରି ନିଜେ ଶୂନ୍ୟରେ ଉଡୁଛି

   ପବନର ହାତ ଧରି ।।

ସମୟ ସୁଅରେ କଳ୍ପନା ଦ୍ୱୀପରେ

   ତୃଣର ଆଶାରେ ହସେ

ଦୂର ଆକାଶରେ ନୀଳିମାରେ ହଜି

  ବୁଡିଯାଏ ଅବଶୋଶେ ।।

ଅସନ୍ତୋଷେ ଜଳି ଜାଳିଦିଏ ପୁଣି

   ସମ୍ପର୍କର ଯେତେ ଖିଅ 

ସାମାନ୍ୟ କଥାରେ ରଚାଏ ତାଣ୍ଡବ

   ଭୁଲିଯାଏ ସବୁ ସ୍ନେହ ।।

ଜୀବନ ଗଣିତ କେତେଯେ ଜଟିଳ 

    ସମାଧାନ ସୂତ୍ର କାହିଁ 

ଯେତେ କଷିଲେବି ଅଗ୍ରଗତି ନାହିଁ 

   ଆରମ୍ଭରେ ଥାଏ ରହି ।।

ଜୀବନର ରଙ୍ଗ କେବେ ବଦଳିବ 

    କହିପାରେ ନାହିଁ କେହି

ଛାଇ ଆଲୁଅର ଲୁଚକାଳି ଖେଳେ

    ନିଇତି ସ୍ୱପ୍ନ ହଜଇ ।।