ଜୀବନ

ଜୀବନ ଲାଗୁଛି ମୃଦତୃଷ୍ଣା ପରି

ବେଳ ଅବେଳରେ ଭାରି

ଜୀବନ ଲାଗୁଛି ପଦ୍ମ ପତରେ

ଢଳ ଢଳ ଜଳ ସରି।

ଜୀବନ ଗାଉଣା ବାଜୁଛି ନାଚୁଛି

ପ୍ରକୃତି ବରଷା ବାରି

ଜୀବନ ସଂଗୀତ ସାତସ୍ୱର ତୋଳି

ପଡ଼େ ଅମୃତ ଝରି।

ଜୀବନ ଏମିତି ଅଣଚାଷ ପବନଟେ

ନେଉଛି ଆହୁଲା ମାରି

ମଝି ଦରିଆରେ ନାଉରୀ କହୁଛି

କେମିତି ହୋଇବା ପାରି।

ନାହିଁ ଘାଟ ନାହିଁ ଘଟ ଜୀବନକୁ

ଦେବାକୁ କାହିଁ ଉତ୍ତାରି

ସଭିଏଁ ଏଠାରେ ଦି ଦିନ କୁଣିଆ

ଖେଳ ସାରି ଯିବା ଫେରି।

ମଣିଷ ବାନ୍ଧୁଛି ପସରା ଅସରା

ସାଙ୍ଗରେ ନେବାକୁ ଧରି

ପାପ କେତେ ପୁଣି ପୁଣ୍ୟ କେତେ

ଜାଣିଛନ୍ତି ସିନା ହରି।

ମିଛ ଏ ଜୀବନ ପାଣିର ଫୋଟକା

ଫୁସୁକିବ କର୍ମ ଆବୋରି

ଆଜି ନଥିବ କାଲିକି ଦି ଦିନ ବୋଲି

ପଡୁଥିବ ଯାହା ହୁରି।