ଜୀବନ ତ ମାପି ହୁଏ

ଏନ୍ତୁଡ଼ି ଶାଳରେ  ମଶାଣି ଭୂଇଁରେ

     ଯେଉଁ ନିଆଁ ଜଳିଯାଏ

ଦୁଇଟି ନିଆଁର  ବ୍ୟବଧାନ ଯେତେ

   ଜୀବନ ତ ମାପି ହୁଏ।

ଏନ୍ତୁଡ଼ିର ନିଆଁ  ଦେଖି ଶିଶୁ କାନ୍ଦେ

     ସାଇ ପଡ଼ିଶାହସନ୍ତି

ମଶାଣିର ନିଆଁ   ବଡ ବ୍ୟଥା ଦିଏ

    ସରବେ ଦେଖି କାନ୍ଦନ୍ତି।

ସେଥି ପାଇଁ ପରା  ଦୁନିଆ ନାମରେ

    ନାମିତ ହୋଇଛି ପରା

ସର୍ବ ସ୍ଥାନେ ସେହି  ପୁରି ରହିଛନ୍ତି

     ଦୃଶ୍ୟେ ନପଡନ୍ତି ଧରା।

କହିପାର ତାଙ୍କୁ   ଜଗନ୍ନାଥ ବୋଲି

     ରାମକୃଷ୍ଣ ନାରାୟଣ

ସବୁରି ଜୀବରେ  ଜୀବାତ୍ମା ରୂପରେ

     ଏଜଗତେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ଜୀବନ ପଥରେ   ଚାଲିବା ହେଉଛି

     କରମର ମାନଦଣ୍ଡ

ପଥେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ  ତାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରି

    କମାଇବା ଯମ ଦଣ୍ଡ।

ସରଳ ଚଳଣୀ    ଉଚ୍ଚ ବିଚାରରେ

    ହସାଅ ସର୍ବେ ଜୀବନ

ମଶାଣିର ନିଆଁ   ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲଭିବ

    ସାହା ମୋ କଳାବଦନ।