ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ

ଯେବେ ଥିଲା ଦୁନିଆ ମୋ ପାଇଁ ଅନ୍ଧାର 

ହାତର ବାଡି ଥିଲା ସାହାରାର ପ୍ରକାର

ପଛେ ପାରି ହୁଏ ରାସ୍ତା ଏକୁଟିଆ ସର୍ବଦା 

ଜୀବନଟା ସେହିଭଳି ଥିଲା ମୋର ଏକଦା ।

ଖୋଜି ବୁଲୁଥିଲା ମନ ସବୁବେଳେ କାହାକୁ

ପାଖେ ଯିଏ ରହୁ ଆଉ ବୁଝୁ ମୋର ମନକୁ

ହେଲେ, ହେଲା ନାହିଁ ପୂରଣ ମୋ ସେ ଇଚ୍ଛା କେବେଠୁ

ସତେ ଅବା ଜୀବନଟା ଥିଲା ଖାଲି ଶୂନକୁ ।।

ମୋ ଜୀବନ ଆଲୋକ, ତା'ର ଦୁଇ ନୟନ

ମୋ ନୟନେ ଅସିମୀତ, ତା'ର ସାରା ଜୀବନ

ସାହାରା ସାଜିଛି ମୁଁ ଏବେ, ହୋଇ ତା'ର ଭରଷା

ଏକାଠି ବୁଲୁଛୁ ସଙ୍ଗେ ଖେଳାଇ ନାନା ହରଷ ।।

ଆଜି ଖୁସି ଅଛି ଫେରି ପାଇ ମୋର ଦୁଇ ନୟନ

ପାଖରେ, ରହୁଛି ସାଥେ, ମୋ ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦନ 

ସାଥିରେ ଚାଲୁଛୁ ଦୁହେଁ ହୋଇ ଏକ ସମାନ

ଆମ ପାଇଁ ଆମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରର ଜୀବନ ।।