ଗୁମର କଥା

କଥା ଗୁମରର କହନ୍ତି ହସି

ରକତ ଶୁଖାନ୍ତି ଗୋଟା ତୁଳସୀ

ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ନିଜର ପ୍ରଶଂସା ଗାଆନ୍ତି ବଜାନ୍ତି

ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ବି ଭେଲ କରନ୍ତି ।

ଆସନ୍ତି ଯାଆନ୍ତି ସବୁ ବୁଝନ୍ତି

ପର ମାମଲାତି ଭାରି କରନ୍ତି ବାବୁ ମହାନ୍ତି

ସମ୍ପଦକୁ ସଖା ସଭିଏଁ ଅଟନ୍ତି

ବିପଦ ବେଳକୁ କେହି ନୁହଁନ୍ତି ।

ସପନ ସୁନ୍ଦର ଯାହାକୁ ଯେତେ

ଆଶା ଅସୁମାରୀ ସୃଜି ପାରନ୍ତି ଭାରି ଓସ୍ତାଦି

ଫନ୍ଦି ଓ ଫିକର କାରସାଦି ଗୁରୁ

ଭାଉ କାଢ଼ନ୍ତି ।

ରାତି ଅଳପକୁ ସପନ ବେଶୀ

ସର ପାଣିରେ କି ପଡେ କେଉଁଠି ହୁନ୍ଦର ଦେଖି

ଭଳିଗଲେ ମନ ଠିକିଯିବ ଧନ

ରଖ ପରଖି ।

କଲରେଇ ଫୁଲ ଦେଖା ସୁନ୍ଦର

ପେଟରେ ଅଳିଆ ଭାରି ଗୁମର

ଖାଆନ୍ତି ପିଅନ୍ତି

ଭଲ ଚୂନକାଳି ପରମୁଣ୍ଡେ ଅଠା

ବୋଳି ଜାଣନ୍ତି ।

କାମ ଶୂନ କୁହା ମୁଣ୍ଡା କପିଳା

ବାରବାଟୀ ଚାଷ କରେ ବେହିଆ

ଥାଳ ପାତନ୍ତି

ବସି ଉଠି ଖାଲି ଆରାମ କରନ୍ତି

ବଡ଼ବଡ଼ କଥା କହି ଜାଣନ୍ତି ।

ଭାରି ଗୁମାନିଆ ଦାସେ ଆପଣ

ବଚନ ମଧୁର ମାଥେ ଚରଣ

ନାଆଁ କାଢ଼ନ୍ତି

ଅଣ୍ଟିରୁ ପଇସା ସରେନି ଅଧୁଲେ

କିଣନ୍ତି ବଜାର ଚଢ଼ନ୍ତି ହାତୀ ।