ଜୟ ମାଆ

ଥରେଟିଏ ମାଆ ନେବୁକି କୋଳେଇ 

       ରଖିବୁ ପଣତ ତଳେ 

ସେପଣତ ଧରି ଚାଲୁଥବି ମୁହିଁ 

     ଛାଡିବିନି କେତେବେଳେ ।।

  ଝାଡିଝୁଡି ଦେବୁ ତୋ ହାତ ପରଶେ 

    ପଣତରେ ପୋଛି ମୁହଁ 

ଝରି ପଡୁଥିବ ଅମାନିଆ ଲୁହ 

    ଭାଙ୍ଗି ପଡୁଥିବ କୋହ ।।

ଭାରି ଇଛା ମାଆ ତୋହରି ଚରଣେ 

     ଥରେଟିଏ ଯାଏ ଶୋଇ

ନ ଭାଙ୍ଗୁ ସେ ନିଦ ନ ପାଉ ସେ ରାତି

    ତୁ ଥିବୁ ଚାହିଁ ।।