ଗାଁରେ

ସିନ୍ଦୁରା ଫାଟିଲା

ମଲ୍ଲୀ ଚହଟିଲା

କିଆ କେତକୀର ମହକ,

ଆକାଶ ନିର୍ମଳ

ପରି ଦୃବାଦଲ

ଧରିତ୍ରୀ ଶୋଭାରେ ଫରକ ।

କୁକୁଡ଼ା ଡାକିଲା

ଡାମର ରାବିଲା

ଚଢେଇ କିଚିରି ମିଚିରି

ପୂରୁବ ଦିଗରୁ

ଫରୁଆ ଭିତରୁ

ସିନ୍ଦୁର ଝରିଲା ବିଚିରି ।

ଦାଣ୍ଡ ବାରି ଘର

ହୋଇ ତରବର

ଖରକା ଖରକି ସାରିଲେ,

ଗୁହାଳରୁ ଗାଈ

ଦୁହା ହେବା ପାଇଁ

ନିଆଁ ଦେଇ ଘଷି ପାରିଲେ ।

ଗୋବରର ପାଣି

ଛିଞ୍ଚିଦେବିଆଣି

ଚୁଲିରୁ କାଢ଼ିଦେ ପାଉଁଶ ,

ଗାଈକୁ ଦୁହିବା

ବାଛୁରୀ ଛୁଇଁବା

ଧୂଆଁଦେଇ ଯାଏ ଡାଆଁସ ।

ସିନାନ ସାରନ୍ତି

ଶୁଭ ମନାସନ୍ତି

ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଳ ପରସି

ଘରକୁ ଫେରନ୍ତି

ଝିଅ ବୋହୁ ଥାନ୍ତି

କାଖେ ଧରିପୂର୍ଣ୍ଣ କଳସୀ ।

ଚଉରାରେ ପାଣି

ତୁଳସୀକୁ ଆଣି

ପାଇ କାମେ ଯାଉ ମାତିରେ,

ମା କୋଳେ ବଢି

ଦିନଯାଏ ଗଡି

ଶୋଇପଡୁ ଯାଇ ରାତିରେ ।