ଧନ୍ୟ ମୋ ଭାରତ ମାତା

ଚାତକ ପରି ଚାହିଁ ବସିଥିଲେ

              ସମଗ୍ର ଭାରତବାସୀ

ନ୍ୟାୟାଳୟର ଆଦେଶ ଶୁଣି

              ସମସ୍ତେ ହୋଇଲେ ଖୁସି

କେତେ ଯେ ବରଷ ବିତିଯାଇଥି୍ଲା

                ରକତର ହୋଲି ଖେଳି

ମସ୍ଜିଦ୍ ହେବ ନାଁ ମନ୍ଦିର ହେବ

                ଲାଗି ରହୁଥିଲା କଳି

କହୁଥିଲା କାନେ ମୋ ଭାରତ ମାତା

                 ଶୁଣ ଟିକେ ମନଦେଇ

ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲିମ୍ ସମସ୍ତେ ସମାନ

                 ତୁମେ ଅଟ ସବୁ ଭାଇ

ରକତର ନଦୀ ବୁହାଅନା ଆଉ

                କାନ୍ଦୁଛି ମୁଁ କଇଁ କଇଁ

ସମୟ ଆସିବ ସବୁ ବଦଳିବ

                ଏ କଥା କହୁଛି ମୁହିଁ

ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଏବେ ମନ୍ଦିର ହୋଇବ

             ସମସ୍ତେ ହୋଇବେ ଏକ

ମସ୍ଜିଦ୍ ପୁଣି ଗଢି ଉଠିଯିବ

               ସଭିଙ୍କ ମାଲିକ ଏକ

ହିନ୍ଦୁ ଜିତି ନାହିଁ କି ମୁସଲିମ୍ ହାରିନି

                 ଜିତିଛି ମାନବିକତା

ଶାନ୍ତି, ମୈତ୍ରିର ପ୍ରତୀକ ଯେ ପୁଣି

                ଧନ୍ୟ ମୋ ଭାରତମାତା