ଦେହାତୀତ ପ୍ରେମ

ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଦେହାତୀତ

ଦେହରୁ ମନକୁ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରି 

ରଖିଥିଲା ଜୀବନ ସାରା

କୃଷ୍ଣ ଆଉ ଫେରି ନ ଥିଲେ ବି

ନା ଥିଲା ଭୋଗର ଲାଳସା

ନା ନାମ,ଧନ,ଯଶର ଇଛା

ଶବରୀର ପ୍ରେମ ବି ଦେହାତୀତ

କାହିଁ କେଉଁ ଦିନରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ

ଛାଡି ସଜାଉଥିଲା ରାମଙ୍କ

ଆସିବା ବାଟକୂ, ନ ଥିଲା ଇଛା

କିଛି ପାଇବାର, ହଁ, ଥିଲା ଇଛା

ରାମଙ୍କୁ ଥରେ ଆଖିପୁରେଇ

ଦେଖିବ, ଫଳ ଖୁଆଇବ

କୃଷ୍ଣା ଆଉ କୃଷ୍ଣ, ଦୁହେଁ ଏକ ଅଭିନ୍ନ

ଦେହ ଦୁଇ, ଆତ୍ମା କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ

ଧର୍ମର ଧ୍ଵଜା ଉଡାଇଲେ ଜଣେ

ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଗୋଟି କରି 

ଥିଲା ଦେହାତୀତ ପ୍ରେମ

ପ୍ରତୀକ୍ଷା ହୁଏତ ଯୁଗ ଯୁଗର

କବି ପାଇଁ କଵିତା ଏକ ପ୍ରେମ

କବିତା ପାଇଁ ସମୟ କାଢେ

ଲୀନ ହୁଏ ତା ସମ୍ମୋହନୀ ଶକ୍ତିରେ

କେବେ ରୂପସୀ ତ କେବେ

ଶରତ ଆକାଶର ଜହ୍ନ 

କେବେ ଅଭିମାନିନୀର ଅଭିମାନ

ନାରୀକୁ ନେଇ ଅନେକ କବିତା

ନାଟକ, ଆଲୋଚନା, ସମାଲୋଚନା

ଦେହ ମନ ଚେତନାର ନିବିଡତା

ମାନ ଅଭିମାନରେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା

ଦେହାତୀତ ସମ୍ପର୍କ ଜିଣେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି

ଯେମିତି ମାଣିକ ଗଉଡୁଣୀ ସହ ଜଗନ୍ନାଥ