ବନ୍ୟା ଯେବେ ଆସେ

ଶ୍ରାବଣୀ ଗୋ ତୁମେ ବରଷ ସଧିରେ

ଭିଜି ଯାଉ ତନୁ ମନ

ଶୁଷ୍କ ମରୁସ୍ଥଳେ ଭରୁ ସବୁଜିମା

ଚହଟୁ ହୃଦେ ନନ୍ଦନ ।

ସନ୍ତାପିତ ପ୍ରାଣ ଜଳୁଛି ହୃଦୟ

ନିଦାଘ ଉତ୍ତପ୍ତ ତାପେ

ଆସ ଗୋ ଶ୍ରାବଣୀ ବରଦ ମୁଦ୍ରାରେ

ମଞ୍ଜୁଳ ମେହନ୍ଦୀ ହସ୍ତେ ।

ଜାଗି ଉଠୁ ମନେ ଆଶା ଓ ଆକା°କ୍ଷା

ସବୁଜ ସ୍ୱପ୍ନ ସୁନ୍ଦର

ନ ଲଙ୍ଘୁ କୂଳକୁ ପିପାସା ଦୁର୍ବାର

ନ ଉଛୁଳୁ ବନ୍ୟା ଜଳ ।

ଟପି ବନ୍ଧବାଡ଼ ବନ୍ୟା ଯେବେ ଆସେ

ମାଡିଯାଏ ଦୁଇକୂଳ

ଦିଅଇ ଆଘାତ ଦୁର୍ବିସହ ଦୁଃଖ

ପରିସ୍ଥିତି ପ୍ରତିକୁଳ ।

ଭାସିଯାଏ ଘର ଧନ ଓ ଜୀବନ

ହୃଦୟକୁ ଦିଏ ଭାଙ୍ଗି

ଜୀଇ ଥାଉ ମରେ ଅଭାଗା ମଣିଷ

ହୁଅଇ ଅସୁସ୍ଥ ରୋଗୀ ।

ଶ୍ରାବଣୀ ଗୋ ତୁମେ ଜୀବନ ଆଧାର

ବିତର ସବୁଜ ସ୍ୱପ୍ନ

ଦିଅ ଶୀତଳତା ପ୍ରେମ ନିବିଡ଼ତା

ଅମୃତର ବରଦାନ ।