ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ ସମାଜ

    

ଗୋଟିଏ ମନରେ ଆଜି କୋଟିଏ ସ୍ବପ୍ନ

ଭାବ ଭାବନାକୁ ତାର ମାଡ଼ି ଆସେ ବେଗେ

କାମନାର ଅସରନ୍ତି ଅଶାନ୍ତ ଜୁଆର

ଉଦ୍ଦାମ ଗତିରେ ଲଙ୍ଘେ ଶାନ୍ତିର ବେଳାଭୂମି

ସଂଯମତା ହରାଇ ହୁଏ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ 

ସଜାଡ଼ି ପରିବର୍ତ୍ତେ ବିଗାଡି ଦିଏ ଜୀବନ

ସୃଷ୍ଟିର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମହତ

ଏକ ନିୟମ ନୀତିର ଧାରାରେ ଚାଲେ ପ୍ରକୃତି

ସମୂହଙ୍କର କରିବା ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ

ମଣିଷ ମନର ମାନସିକତା ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷା

ସ୍ଵଭାବ ଚରିତ୍ର ହୋଇଥାଏ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ

ସକରାତ୍ମକ ନକରାତ୍ମକର ଚାଲେ ଦ୍ଵନ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧ

ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ପରସ୍ପର ବିପରୀତ ମୁଖୀ

ସତ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଦୟା କ୍ଷମା କରେ ଶୃଙ୍ଖଳିତ

ଗଠନାତ୍ମକ ଚିନ୍ତା ଚେତନାକୁ ଦିଏ ଆହ୍ଵାନ

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ଵାର୍ଥରେ ମଣିଷ ହୁଏ ଲକ୍ଷ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ

କରେ ଅନ୍ୟାୟ ଅନୀତି ବ୍ୟଭିଚାର

ନାନା ଭାବରେ ହୁଏ ସେ ବହୁଭାବେ ବିଶୃଙ୍ଖଳିତ

ଯା'ର ପରିଣାମ ସର୍ବଦା ହୁଏ ବିଷତୁଲ୍ୟ

ସେ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ ସମାଜ

ଏକତାରେ ଦେଖା ଦିଏ ଅବାଞ୍ଛିତ ବିଭିନ୍ନତା 

ଭାତ୍ରୁଭାବ ଶତ୍ରୁଭାବରେ ହୁଏ ରୂପାନ୍ତର

ଖଣ୍ଡ ପ୍ରଳୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ମହାପ୍ରଳୟ 

ଧ୍ଵଂସ ବିଧ୍ଵଂସର ଭୟଙ୍କର ବିଭୀଷିକା

ମଣିଷ ନିର୍ମମ ପାଷାଣ ହୋଇ କରେ ଅନର୍ଥ

ମାରେ ମରେ ଜୀବନ ପ୍ରତି ନରଖି ମମତା

ଅସୁରକ୍ଷିତ ହୁଏ ଭବିଷ୍ୟତ ବ୍ୟାପେ ଆତଙ୍କରାଜ

ଅସହାୟତାରେ ହାହାକାରର କରେ ଚିତ୍କାର

ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ ସମାଜ......।