ବିଡମ୍ବନା

ନଦୀ ଜାଙ୍କ ଶୁଖିଗଲେ

ପାହାଡ଼ ସବୁ ବନ୍ଧ୍ୟା ହୋଗଲେ

ମାଟି ଫାଟି ଗଲେ

ଗଛ ଲତା ମରିଗଲେ

ଯେମିତି ଲାଗିବ ବନ୍ଧୁ

ତୁମର ସବୁ କୂଟଚକ୍ର

ଅନ୍ତର ପାନ୍ତର 

ରାମ ନାମ ବକିଥିବା ଯାଏଁ

ନାଟକର ଯବନିକା ହେବ ।

ଯେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ

ସତ୍ୟକୁ ଘୋଡେଇ ରଖି

ମିଥ୍ୟା ରାଜ୍ୟର ଗଜପତି ସାଜି

ଅଭିନୟ କରୁଥିବ

ନିଜର ପାପ ଦୃଷ୍ଟିରେ

ସଂସାରକୁ ଭଲ ପାଇବାର ଛଳନା କରୁଥିବ

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ 

ବାଦଲ ଆଢୁଆଳରେ ରଖି କେତେ ବେଳ ପାଇଁ

ସୃଷ୍ଟିକୁ ଟୋକେଇର ଭିତରେ ଢାଙ୍କି ବାର କଳା ତକ

ତୁମକୁ ଗ୍ରାସିବ ଯେବେ ସୁଗନ୍ଧ ଛୁଟିବ ।