ଭଉଣୀ ଭାଇ ପରି

ବିତାଇ ଦେଇଛି କେତେ ଦିନ ମାସ

ମୁଖେ ଭରି ଦେଇ ହସ,

ପିଇଛି ଲହୁକୁ ବୋହି ନାହିଁ ଲୁହ

ବିଛାଡି ଦେଇଛି ବାସ,

ଦେଖିଛି ବିଦ୍ରୃପ ହସ

ହାରି ମୁଁ ଯାଇନି ପଛକୁ ଫେରିନି

ହୋଇ ନାହିଁ କା'ର ଦାସ।

ଦେଖିଛି ଆଗରେ ସୁନେଲି ସୂରୁଜ

ବିଞ୍ଚିଦିଏ ତା'କିରଣ,

ଝଲମଲ ସେହି ଆଭାରେ ପାଇଛି

ସମ୍ପଦର ଝଣଝଣ,

ଲୋଭେ ବଶ ନ ହୋଇଣ

ସ୍ନେହ ମମତାର ମଧୁର ପରଶେ

ବାନ୍ଧିଛି ଆପଣାପଣ।

ଛନ୍ଦମୟ ପୁଣି ଶବ୍ଦହୀନ ଆହା

ରୂପ ରାଇଜର ପରୀ,

ଛଇଳା ଛଟକି ଯାଏ ତ ଅଟକି

ସ୍ଵାଗତରେ ଭେରୀ ତୁରୀ,

ସ୍ଵାଗତ ପାଇଁ ଆଭାରୀ

ଭୁଲି ହିଂସା ଦ୍ଵେଷ ରାଗ ଅଭିମାନ

ନ ହେବା କେ କାହା ବଇରୀ।

ସଭିଏଁ ଭଉଣୀ ଭାଇ ପରି।।