ଅପରାହ୍ନ

ସମୟର ଅପରାହ୍ନ ରେ,

ଅସୀମିତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ,

ମତେ କରିଚି ନିସ୍ତେଜ,

ସାଉଁଟି ଚି ସ୍ମୃତି ଯାହା,

ଆଜି ଝରୁଚି ଆଖିରେ ଲୁହ ହେଇ,

ଏ ବୟସର ଡାଳ ,

କେବେ ଭାଗିଂଯିବ,

ଲୋଟିଯିବି ମୁଁ ମାଟିରେ।

ଜଣାନାହିଁ ମତେ ଆସନ୍ତା କାଲି,

ଅଦେଖା ଆଜି ମୋ ଠିକଣା,

ଗତ କାଲିର ସ୍ମୃତିରେ 

ନିତି ଗଢୁଚି ମୁଁ ବାଲିଘର।