ଅନନ୍ଯା

ଅନନ୍ଯା ଗୋ ତୁମେ

ଶରତ ରାତିର ରୂପା ଜହ୍ନ

ଏକ କୁସୁମିତ ସୁଗନ୍ଧିତ

ପୁଷ୍ପ ଗୁଛ୍ଛ ଆଲ୍ଲାଦ ଭରା ହସ

ଅଭିମାନୀ ପ୍ରିୟାର ପଣତ

ଏକ ସେହ୍ନବୋଳା ସ୍ପର୍ଶ

 ଜ୍ଞାନ ର ମହକ

ଏକ ଅଜଣା ପୁଲକ

ନିର୍ଲୀପ୍ତ ନୟନେ 

ଗୁନ୍ଥା ଜାଗୃତ ଚମକ

ତବ ଠାବେ ଅଛି

ସ୍ବର୍ଣ୍ଣିମ ଭରା ଚହଟ

ସୃଷ୍ଟି କର ତୁମେ

ଲେଖନୀ ମୁନକୁ ଜାଗୃତ

ତୁମରି ଆହ୍ଵାନ ଚଳାଏ

ଲେଖନୀ ମୁନ ତୋଳିଦିଅନ୍ତି

କବିଗଣ କବିତାର ଝଙ୍କାର

ତୁମେ ଅରୁଣୀମା କିରଣର

 ପରଶ ଭରିଅଛ ସଭିଙ୍କ

ମନେ ଅମାପ ସରସ

ଖିଲିଖିଲି ହସର ଜୁଆର

ତୁମେ ସଦା ଚିରସ୍ମରଣୀୟ ।