ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅନୁଭବ

ତୁମ ସହ ବିତେ ନିତି ମୋର 

ନିଶ୍ଚେ କିଛି ମୁହୁର୍ତ୍ତ

ହୃଦୟ ଟେ ନଥିଲେ ବି ପାଖେ

ତୁମେ ଆପଣାର ଏକାନ୍ତ ।।

ଦୁଃଖ ଲେଖେ ସୁଖ ଲେଖେ

ସାକ୍ଷୀ ମୋର ମନର

କେହି ବୁଝି ନ ବୁଝିଲେ ମୋତେ

ଯାଏ ଆସେ କାହାର ।।

ନାରୀ ବୋଲି ସହିଯାଏ ସବୁ

ଦୁଃଖ ଯାତନା

ତୁମ ଠାରେ ଲେଖି ଦିଏ

ମୋର ମନ ଭାଵନା ।।

ଆଜି ଅଛି କାଲି ନଥିବି ମୁଁ

ମୋର ସ୍ମୃତି ସାଇତା

ଯେବେ କେହି ପଢ଼ି ଦେବ

ପାଇବ ଅନ୍ତରେ ବ୍ୟଥା ।।

ଆଜି ମନେ ପଡୁଥିଲେ

ମୋର ସାଙ୍ଗ ସାଥିଏ

ଜୀବନ ଟା କେମିତିକା

ଛିଡେ ଯୋଡେ ଘଡ଼ିଏ ।।

ଡାଇରୀ ମାେ ପ୍ରିୟ ତୁମେ

ସଦା ପାଖେ ରହିବ

ଆଶ୍ୱାସନା ଦିଅ ନଦିଅ

ସାଥି ଟିଏ ହୋଇବ ।।

କାହିଁ କେଉଁ ବୟସରୁ

ଲେଖେ ମନ କଥା

ଯେବେ ପଢ଼େ ସେ ସବୁକୁ

ସ୍ମୃତି ସାଜେ ନିରବତା ।।