ଅବୁଝା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର

ବସ ଦୁଆରର ଆଇନାକୁ ଟିକେ ଚାହିଁଦେଇ

ସେଦିନ ମୁରୁକି ହସି ଦେଇଥିଲି

ଦୀର୍ଘ ଦିନର ସଂଶୟ କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ହେଲେ ବି

ଦୂରେ ହୋଇଗଲା।

ନିଜକୁ ଆସ୍ବସ୍ତି ଅନୁଭବ କରିଥିଲି।

ଜାଣିଛି ସେ ମିଛ କହୁଛି.... ତଥାପି

ତାର ସେଇ ମିଛ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ

ଅବାସ୍ତବ, ଅଭାସୀ..... ଅତିରଞ୍ଜିତ....

ଯଦି ପାରୁଛ କେବେ ସେ ରାସ୍ତାକୁ ପଚାର

ସେ କାହିଁକି ଆଜି ଲୁଣିଆ ହୋଇ ଯାଇଛି।

ନିଜର ବକ୍ଷର କଳା ରଙ୍ଗ ତାର

କେମିତି ବଦଳି ଗଲା

ଆଉ ସେ ଆଜି ଚୁପ କାହିଁକି ???

ଭାବୁଛି ଉତ୍ତର ପାଇଯିବ।

ତଥାପି ଯଦି ତମ ପ୍ରଶ୍ନ ଅଶାନ୍ତି 

ସଂଶୟ କଡ଼ ଲେଉଟାଏ ପୁଣି ଥରେ

କେବେ ଆସିବ ସେ ଲୋହିତ, ନିବୁଜ, ଶୁନ୍ୟ କୋଠରୀକୁ

ଯେଉଁଠି ଅଳ୍ପ କମ୍ପନ ରେ 

ବିରାଟ ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ.....

ସେଠି ଥିବା ତୁମ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖି

ହୁଏତ ତୁମ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଥକ୍କା ମେଣ୍ଟିଯିବ...

ତଥାପି ଯଦି ତମ ପ୍ରଶ୍ନ ଆହୁରି ଅବୁଝା ହୁଏ

ତାକୁ ତୁମେହିଁ ବୁଝେଇଦିଅ....

ବିଗତ ଦିନର ଆଗତ ଆବେଗ କଳନା କରି

ମୁଁ ଖାଲି ନୀରବରେ ଚାହିଁଥିବି

ଦୁଇ ହାତ ଟେକି... ଅପଲକ ନୟନରେ.....