ଅଭିମାନ

ଅଭିମାନ..!

ଏତେ ଅଭିମାନ..!

ଠିକ ଅଛି..,

ଶୁଣ..,

ମୁଁ କଣ ଅଭିମାନ କରିପାରେ ନା ?

ଦୁଃଖରେ ଜର୍ଜରିତ ଜୀବନକୁ ଯଦି ନ କୁହ ନିର୍ବାସନ,

ଦେଖା ନ ପାଇବାକୁ ଯଦି କୁହ ଅନିଶ୍ଚିତତା

ତୁମ ଆଗମନରେ ସତରେ ମୁଁ ଢେଉ,

ଏ ଦୂରତ୍ବକୁ ତୁମେ କହିପାର ମୋ ଅଭିମାନ !!

ସମୟ ବଡ଼ ବଳବାନ

ସେ ବଦଳେଇ ଦିଏ ସବୁକିଛି ତା'ରି ରୀତିରେ

ଭିତରେ ବାହାରେ ଚାରିଆଡେ ତା' ଇଛାରେ

ତୁମେ ବଦଳିଛ ଆଉ ମୁଁ ବି,

ଏ ବଦଳି ଯିବା ମୋର' କୁ ବି,

ତୁମେ କହିପାର ମୋ ଅଭିମାନ !!

ଲେଖୁଛି ଅନବରତ

ବିନାଶ ନୁହେଁ ବିନ୍ୟାସର କଥା

ଧ୍ୱଂସ ନୁହେଁ ନିର୍ମାଣର ଗାଥା

ଶୁନ୍ୟ ନୁହେଁ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ବ୍ୟଥା

ମୋର ଏ ଲେଖା ଏ କବିତାଙ୍କୁ ବି,

ତୁମେ କହିପାର ମୋ ଅଭିମାନ !!

ମୋ ଗୋଟା ହୃଦୟକୁ

ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ବାଣ୍ଟି ଚାଲିଛି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରେମ

କେବଳ ତୁମକୁ ଛାଡି,

ୟାକୁ ବି,

ତୁମେ କହିପାର ମୋ ଅଭିମାନ !!