ୱାଣ୍ଡରାଲ ପୋତୁ

କିଏ ଗୋ ତୁମେ 

    ହାତରେ ବାଡ଼ି 

ମୁଣ୍ଡେ ପଗଡ଼ି

    ନିଶକୁ ମୋଡି 

ନ ଛାଡି ରଡି 

ଉଭା ସେବେଠୁଁ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡେ ।

ଶତ୍ରୁ ଛାତିରେ

    ତୁମରି ଭୟ 

ପିଳେହି ପାଣି

    ନ ଧରି ଥୟ

ସେ ଦାଣ୍ଡେ ଦାଣ୍ଡର ଦାଣ୍ଡେ ।।

ଲୋକ ବିଶ୍ୱାସ

    ଅଛି ଅଶେଷ 

ମାନି ତୁମଠି

    ନୁଆନ୍ତି ମୁଣ୍ଡ 

ଜିଅନ୍ତି ଜୀବନେ ଝୁମି ।

ସକାଳ ସଂଜେ 

    ତୁମ ଦର୍ଶନେ ।

ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀ 

    ଗାଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣେ 

ତୁମେହିଁ ସଭିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ।।

କିଆଁର ଲଟା

    ଜୁଆର ଭଟ୍ଟା

ଝାଉଁ ଗହଳି 

    ଲଙ୍କାର ତୋଟା 

ଗରଜନ ସବୁ ଫିକା ।

    ତୁମ ପ୍ରହରା

ଦିଏ ସାହାରା

    ଯୁଗ ଯୁଗର

ଏ ପରମ୍ପରା 

ଉପକୂଳେ ମିଳେ ଦେଖା ।।