खेळ दैवाचा...

तू नभांगणीची चटक चांदणी, मी वणव्याची ठिणगी गं

तू सावताचा मळा प्रिये; मी दुष्काळाच्या झळा गं

तू  हवीहवीशी  मंद झुळूक; मी घोंगावणार वादळ गं.

तू गोड गळ्याची रुदाली; मी  काव कावणारा कावळा गं. 

तू चिवचिवणारी चिमणी गं; मी नाहक बदनाम ढाण्या वाघ

तू बहरलेली बाग प्रिये, मी रखरखणारा वैशाख वणवा

तू  बहिणाबाईची जीवनशाळा; मी संधीसाधू बगळा गं.

तू प्रश्नांचा भडीमार प्रिये, मी मुजोर  सरकारी नोकर गं.

 

तू गांधीछाप चलनी नोट प्रिये; मी  सदैव संभ्रमीत वोट प्रिये.

तू नागमोडी पायवाट प्रिये; मी अवघड वळणाचा घाट प्रिये.

तू  तिसरे महायुध्द प्रिये, मी भांबावलेला राष्ट्रसंघ प्रिये.

तू काळजीवाहू सरकार प्रिये; मी हताश जनतेचा हुंकार गं. 

तू थोडीसी  अवखळ, बावरी राधा, मी कृष्णाची  बासुरी.

तू गुलाबी पहाटे पडलेलं स्वप्न प्रिये, मी कष्टक-याचं अवघड जगणं.

तू तिथे अबोलअबोल अन मी इथे अशांत मनी थोपवेना कोलाहल

क्षितीजापरी आपुले अंतर, केवळ भास खेळ दैवाचा सगळा गं.