लाइब्रेरी
प्रोफाइल
वास्तव-कविता
वास्तव-कविता
1 min
229
काळे ढग नभी आले
पसरला काळोख धरतीवर
थवे पाखरांचे सोबतीने
हिंडे आकाशी चौफेर
गार वारा सुटला
विजेच्या सोबतीने
दिला प्रकाश धरतीला
निसर्गाची देणगी मानवाला
तिच्या कर्ण कर्कश आवाजाने
परिसर सारा दुमदुमला
घाबरले जीव धरतीचे
जीव स्वतः चा वाचविण्याला
तिच्या आक्राळ रूपाने
भरे धडकी मरणाची
जीव मुठीत धरून
पाऊले पडे घराकडची
कधी वीज भेदीते माणसाला
कधी मुक्या जीवाला
कधी पडे झाडावर
कधी भेदीते धरतीला
जीव धरतीचे घेऊन
तिचा जीव होई शांत
दुःख होई धरतीला
रडे एकटी एकांतात
सरीवर सरी पाऊसाच्या
येती दुःख मिटविण्याला
होई धरती जलमय
सारा शिवार फुलविण्याला
खुलला शेतकरी राजा
लागे पेरणी करण्याला
आशा त्याच्या जगण्याच्या
पूर्ण कराया निघाला
