त्याची आई

ती त्याचा बोट धरून

त्याला चालायला शिकवायची

त्याचा लडिवाळा पाहून हसायची

कालांतराने त्याने तिच्या हातून बोट काढून घेतला

तिचे मातृत्व विसरून सोडून गेला

ती त्याची आंघोळ पांघोळ करायची 

झोळीत टाकून झोपवायची

तिच्या अंगाईच्या गोडव्यानेच तो मोठ होत राहिला

कालांतराने तो तिच्यापासून दुर जात राहिला..

ती त्याची शी सु आवरायची

कुशीत घेऊन त्याचे लाड करायची

त्याला मोठ करताना 

तिने कधी कंटाळा नाही केला

कालांतराने तो तिला अंतर देत राहीला

कुणाची नजर लागु नये म्हणून

ती त्याला काळा टिका लावायची

स्वतःपेक्षा त्याची जास्त काळजी घ्यायची

कालांतराने तो मोठा साहेब झाला

ती बोलवत असुनही

तो तिला भेटायच टाळत गेला

तिच्या म्हातारपणात तो 

तिच्या जवळ नव्हता

तिने त्याला जन्म दिला काय तो गुन्हा होता

असा कसा तो पाषाण झाला

जणू तिच्या ममतेचा घात केला

आता ती त्या नऊ महीन्याचा काळ आठवत होती

वृद्धाश्रमाच्या उंबऱ्यावर बसुन

तो येण्याची वाट पहात होती

का त्याला आपल्या आईची आठवण येत नव्हती