सावली

एकटाच उभा स्तब्ध मी

कोणीही फिरकला नाही 

सावलीला ही माझ्या 

सावली सुद्धा उरली नाही 

ओसाड या जगात

खेळ संपला भावनांचा 

आधार मज वाटे

माझ्या सावलीचा 

सावलीने शिकविले मज 

कसे एकटे जीवन जगावे 

अंधाराच्या वाटेवर चालताना 

कोणीही सोबत नसावे 

ऊन सावलीचा खेळ

मज आवडतो खरा

दोघेही क्षणाचे सोबती 

उसंत वाटते मना जरा 

सुन्न झाले मन 

ओसाड पडली जागा 

एकटाच राहिलो मी 

माझी सावली हाच धागा