प्रेमाचा गुलकंद

ह्या कातरवेळी तू मी 

आणि हा एकांत असावा 

दोघांच्याही मनातला 

वादळ वारा अशांत असावा 

श्वास दोघांचे एकरूप व्हावे 

समिप येतांना अधीर थरथरावे 

घट्ट पडावा विळखा 

नाजूक कराचा रांगड्या देहाला 

मंद व्हावे दिवे सारे 

प्रकाश पडावा तुझ्या रूपाचा 

तृष्णा मिटू दे माझ्या मनाचीं 

दे घोट भर रस तव यौवनाचा 

रेशमी या वस्त्राआड का 

लपवून बसलीये कोमल काया

बंद नाजूकसे अलगद सैल कर 

कर माझ्यावर मनसोक्त माया 

मोकळा तू सोडुनी द्यावा 

गर्द काळा केशसंभार तुझा 

सांग कसा कुठवर सोसणं तू 

मंदाकिनी हा मदनाचा भार तुझा

पाकळ्या तव ओठांच्या 

बस राख रखे अबोल तू 

भाव सारे मनातले जे 

नेत्र बाहुल्यांनी सारे खोल तू 

जीव झाला उतावीळ हा 

बांध प्रेमाचे फुटू दे 

ये माझिये समिप सजनी 

प्रेम गुलकंद लुटू दे