पाझर

घन:श्याम तू मी व्याकूळ जननी

आळवीते तुज भग्न जानकी 

तप्त सृष्टी घायाळ प्रकृती

तळमळतो जीव चातक होऊनी

क्रोध त्यागुनी रुसवा सोडूनी

बरस रे बरस प्रीत होऊनी

घन:श्याम तु, मी व्याकूळ जननी

अपराध माझा सांग तरी

शुष्क अधर, आटली छाती

भेगाळली ही काया अवघी

तळमळती जीव, प्राण कंठी, 

लेकूरे सांगती टाहो फोडूनी

ये आता ये पाझर होऊनी