निसर्गाच्या कुशीत

  निसर्गच असे देव 

तया विणा नसे जीवन

पंचतत्वानी बनलेले

देते आनंद मनोमन

होता उषःकाल पहा

 कालची कळी उमलली

अलवार हसूनी लाजूनी

सुंदर फुलात फुलली

याच निसर्गात पहा ना

वसते जल चर सृष्टी 

किती मोहक अवनी

पहावयास हवी दृष्टी 

डोंगराच्या कुशीतून

होते किरणांची उधळण

 भासे अद्भूत अविष्कार

होते तिमीराची बोलवण

 मज आवडे रमणे

 सदा निसर्गाच्या कुशीत

वेळ जातो कसा न कळे

रहावे रमत खुशीत