मन चंचल

मन झालया चंचल

आलं त्याला उधाण

ऊनवार्‍याशी मिळुन

त्यानं बांधलं संधान 

फिरतंय सुसाट होत

वारा पिऊनीच मन

न्हाते गुलाबी थंडीत

हासुनी बोलती जन

पिसाटलं मन आता

बनलंय त्याचंच वारं

मोकाट ह्या रानातून

झालंय फिरुनी गार

कसं आवरावं बाई

मोकळ्याच मनाला

घालू वाटतंय बांधून

थरथर त्या तनाला