माझी मुक्ताई

माझी आई मुक्ताई माऊली 

तिची लेकरांवर मायेची सावली ॥धृ॥

मुलांच्या शिक्षणासाठी ना घेतली कधी माघार 

अपार कष्ट केले तिने आमच्यासाठी फार .

पतीच्या खांद्याला खांदा लावून केला संसार, 

लेकरांवरही केले तिने उत्तम संस्कार.

आई तू कधी नाही केला स्वतःचा विचार, 

जीवन जगताना नाही घेतला कुणाचा आधार.

कष्टाने, धैर्याने केली सगळी संकटे पार ,

नातवंडांवरही केले नि:स्वार्थपणे प्रेम अपार.

संकटांना, दुःखांना सामोरी गेली फार, 

तिच्या सामर्थ्याचा आम्हीही केला स्विकार. 

तिच्याकडून शिकलो आम्ही एक विचार, 

"दुःख पेलावे कसे आणि पुन्हा जगावे कसे "

हेच जीवनाचे सार. 

 ईश्वराकडे आता मी एकच मागणे करी,

देशील का रे जन्म देवा

पुन्हा माझ्या आईच्या उदरी ,माझ्या आईच्या उदरी......